
Auteur
Mark Haddon
Uitgeverij
Vintage Books ISBN 1-4000-7783-4 (221
blz.)
Vanwege
de ongebruikelijk lange titel lag dit boekje
al een tijd ongelezen op de plank al was het me nadrukkelijk
aanbevolen.
Dat
uitstel was geheel onterecht want al na een bladzijde of vijf kun je
dit zeer
sympathieke verhaal niet meer wegleggen.
Hoofdpersoon
en verteller is Christopher John Francis
Boone, een autistische jongen van 15 jaar die naar een speciale school
gaat en
bij zijn vader woont. Christopher is een kei in wiskunde, heeft een
geheugen
als een ijzeren pot, maar begrijpt niets van
de normale menselijke
wisselwerking. Mark Haddon is er volledig in geslaagd om de lezer een
inkijk te
geven in de geestesgesteldheid
van een autist. In korte zinnen, in de
tegenwoordige tijd gesteld, vertelt Christopher zijn belevenissen, zijn
angsten, zijn onzekerheden
en zijn kijk op de wereld. Juist die tunnelvisie
waarbij emoties worden uitgebannen, omdat Christopher daar geen raad
mee weet,
is
zo gevoelig beschreven. Het ontbreekt een autist, en dus ook
Christopher, aan
een filter om uit alle informatie die op hem afkomt
te selecteren wat
belangrijk is en wat niet. Strakke regelmaat, een vertrouwde omgeving
en
logische patronen geven hem een beetje
houvast in die innerlijke chaos. Wanneer
het hem allemaal teveel wordt weet hij zichzelf te kalmeren door
priemgetallen
voor zijn geestesogen te projecteren. Onschuldig en eerlijk als hij is,
bekijkt
hij de dingen op een logische wijze en neemt hij alles letterlijk
omdat hij
niet in staat is de tekenen van misleiding, onoprechtheid en bedrog te
herkennen. Hij is zeer intelligent op een beperkte
manier. Wat hij rationeel
kan beredeneren snapt hij, de rest niet. Afwisselend vertellen de korte
hoofstukken de ontwikkeling van
het verhaal, een detectiveachtig gespeur naar
wie de hond uit de titel vermoordde, of het zijn beschouwingen over
bepaalde
gedachte-gangen en theoriën van Christopher.
Ondanks
het trieste verloop -Christopher dreigt
vermalen te worden tussen de amoureuze verwikkelingen van zijn ouders,
waarvan
hij niets begrijpt- valt er regelmatig wat te grinniken en te lachen.
Maar meer
nog dan humor is het empathie die dit verhaal oproept.
Mark
Haddon (1962) woont in Oxford G.B., hij heeft
als jonge man gewerkt met autistische jongeren.
Kennelijk is hij een goede
observateur. Dit is zijn eerste roman (2003) voor volwassenen, voorheen
schreef
hij kinderboeken en t.v. scenario’s voor jeugd- en jongeren
programma’s. the
curious incident of the dog in the night-time werd bekroond met The
Whitbread
Award.