Boekbespreking                                                       door Trees van Herpen

 

Joe Speedboot

Auteur: Tommy Wieringa

Uitgeverij: De Bezige Bij ISBN 90-234-1433-0 (316 blz

In het geesteloze dorp Lomark aan de Duitse grens ligt Fransje Hermans al 200 dagen in coma na een bizar ongeluk, hij werd overreden door een cyclomaaier terwijl hij in het gras lag te piekeren. Fransje is een typische tiener uit een werkmansgezin. Nog voor hij helemaal bijkomt hoort hij zijn ouders en broers praten over de nieuwkomeling Joe Speedboot. Eenmaal uit het ziekenhuis kan hij zich nauwelijks bewegen, zit in een rolstoel en
kan niet praten. Fransje observeert de wereld om zich heen en krijgt een mateloze bewondering voor Joe Speedboot. Joe heeft zich een nieuwe identiteit aangemeten toen hij met zijn familie naar Lomark verhuisde, niemand weet hoe hij echt heet.

Hij zet het dorp op zijn kop met zelfgefabriceerde bommen. De 15-jarige bouwt zijn eigen vliegtuig om de naaktzonnende moeder van een
klasgenote in haar ommuurde tuin te bespieden. Ook Frans zet hij in beweging. Hij neemt hem mee de lucht in, in zijn zelfgebouwde vliegmachine.
Er komen nog twee nieuwe gezichten in het dorp: de Egyptische stiefvader van Joe, Papa Afrika, en de Zuid-Afrikaanse schone P.J. Eilander.
Door hun komst verandert Fransje Hermans van invalide toeschouwer in deelnemer. Joe laat Fransje de spieren van zijn rechterarm trainen,
zodat ze geld en roem kunnen vergaren met wedstrijden armworstelen. Uiteindelijk strandt de vriendschap tussen Fransje en Joe vanwege
een vrouw en keert alles in het dorp terug naar de gezapigheid van weleer.

Tommy Wieringa hanteert een soepele, vlotte schrijfstijl. In korte zinnen zonder overbodige ballast laat hij de lezer proeven, voelen en ruiken aan de ontwikkeling van een groepje tieners. Rake metaforen als: De bomen trommelden met houten vingers op de achterkant van mijn huis, verlevendigen het toch al beeldrijke proza. Met licht ironisch plezier en een grote verbeeldingskracht moet Wieringa achter zijn toetsenbord hebben gezeten. Vaart en spanning blijven constant aanwezig en dat is illustratief voor het thema beweging dat centraal staat, ook al is de verteller,
Fransje Hermans juist niet mobiel. Het wat wrange slot waarin Fransje constateert: Ik beweeg volop maar Lomark voelt anders..........Joe is een verlosser zonder belofte; hij heeft geen vooruitgang gebracht, alleen beweging...., kan worden gelezen als een samenvatting van de hele roman.
Bij vlagen ontroerend, vaak humoristisch en altijd scherp geformuleerd is Joe Speedboot een verhaal zonder hoop, dat desalnietemin leest als een
thriller en je diep raakt.

Terug naar de index