Boekbespreking                                                          door Trees van Herpen

De Verdronkene

Auteur: Margriet de Moor

Uitgeverij Contact, ISBN 9025425038 (313 blz.)
 

Met De Verdronkene heeft Margriet de Moor weer een parel aan haar kroon geschreven. Deze musica die haar instrument voor 
een pen verruilde, blijft verwonderen door de wijze waarop ze onderwerpen, die op het eerste gezicht wat uitgekauwd lijken, 
zo levensecht van vlees en bloed weet te voorzien.  

Pas na een bladzijde of veertig krijg je een tijdsaanduiding voor de periode waarin het verhaal zich afspeelt: 31 januari 1953, 
de watersnoodramp zal Zuidwest Nederland grotendeels van de kaart vegen. De negentienjarige Armanda vraagt haar iets oudere, 
getrouwde zus Lidy om een verplichting van haar in Zeeland over te nemen, ze lijken tenslotte zoveel op elkaar dat het niemand 
daar zal opvallen. Armanda past dan op Lidy’s dochterje en kan zodoende naar een feestje thuis in Amsterdam, niet toevallig 
samen met de man van Lidy.
Lidy heeft, door deze samenloop van meteorologische en licht boosaardige omstandigheden nog maar één weekend te leven, 
Armanda wordt een oude dame die door haar eigen manipulaties het niet geleefde leven van haar zus gaat leiden. 

Margriet de Moor componeert als in een muziekstuk die twee gegevens aaneen in afwisselende tempi. De doodsstrijd van Lidy 
verloopt traag en sereen, afgezien van de voortrazende storm, daartussenin speelt zich het leven van Armanda af met stappen
van decenia tegelijk. Juist daardoor ontstaat er een spanningsboog, pas zeer geleidelijk merk je waar het verhaal heen gaat.

Het is een levenskwestie voor Armanda dat Lidy in haar plaats naar Zeeland is gegaan. Noodzaakt dit Armanda tot het doorleven
van het leven van Lidy ? Het is geen leven in de plaats van, maar een niet kunnen loslaten.
Opvallend genoeg is er bij Armanda
pas in het laatste hoofdstuk sprake van enig schuldgevoel. Gemis en loslaten zijn veel aanwezigere thema’s. 

Naast deze psychologische ontwikkeling is het ook heel knap hoe indringend De Moor weet te schrijven over de dreiging van
water en wind. Zelfs in deze tropische setting kreeg ik kippenvel en behoefte aan een warme jas. 
Een warm aanbevolen roman kortom.

 
Terug naar de index