Inleiding

Het leek mij altijd al een keer leuk om mijn Oom Cor te bezoeken in een periode dat de ‘Club Holandés de Costa Rica’
veel leuke dingen organiseert. Het kwam dan ook mooi uit, toen ik besloot om een aantal maanden in Guatemala
te gaan wonen, dat ik Cor in Costa Rica kon bezoeken in de periode van Koninginnedag.
Want inmiddels weet ik hoe dat in Nederland gevierd wordt, maar dat het elders op de wereld ook zo’n groot feest is,
is ontzettend leuk om mee te maken. Tevens vielen in deze periode onder andere de Fería, de 500ste voetbalwedstrijd
van Cor als coach, het sjoeltoernooi en heb ik van de mogelijkheid gebruik gemaakt om rond te reizen in
Costa Rica en Panama. Hieronder dus mijn reisverslag van deze fantastische tijd om nooit meer te vergeten!

	Aankomst in San José – 22 april
	Mijn zus Nienke en ik hadden samen in de twee weken voor het bezoek aan Cor rondgereisd in Guatemala, Honduras en Nicaragua. Toen we dan ook op vrijdagochtend 22 april aankwamen bij Cor was het heerlijk dat we onder een lekkere douche konden, onze spullen konden uitpakken en van een overheerlijke lunch konden genieten! We hebben daarna lekker bijgekletst met Cor, door de tuinen rondom zijn appartement gewandeld en nog een heel leuk werkje gedaan: de ruim 120 vlechtjes uit mijn haar gehaald! Vervolgens hebben we lekker gegeten bij de bovenbuurvrouw Jet van der Woude en de avond afgesloten met een filmpje op tv.

  Nog een weekendje met Nienke – 23 en 24 april

Nienke ging op zondag terug naar Nederland, want zij moest thuis weer aan het werk.
Dus hebben we op zaterdag nog een paar leuke uitstapjes gemaakt. Zo zijn we al om 7:00 opgestaan om mee te
gaan naar de fruitmarkt in Santo Domingo. Het was heel leuk, allerlei kraampjes met de meest verschillende
soorten groenten en fruit, een bont geheel. Daarna naar de voetbalwedstrijd van de CHC, ze wonnen met 7-1!
’s Middags zijn we lekker wezen eten in de kippentent en zijn we in een groot overdekt winkelcentrum geweest
om een jurk te kopen voor het Koninginnebal!
Nadat Nienke op zondagmiddag vertrokken was naar Nederland (snik, snik), nam Cor me mee uit voor de lunch
(heerlijke zeebaars) in hotel Bougainvillea.
Vervolgens maakte ik mij op voor mijn eerste reisje: Manuel Antonio

Manuel Antonio – 25 en 26 april

Ik nam al vroeg, om 6:30, de bus naar Manuel Antonio en om 10:15 was ik er dus al! In de Lonely Planet had ik gelezen dat er dichtbij het strand een leuke, populaire jeugdhostel zat genaamd Costa Linda. Aan de receptie deed ik meteen goed mijn best in het Spaans, maar ik kwam er al snel achter dat de receptionist een Nederlander was. Op aanraden van hem heb ik ’s middags een georganiseerd zeiltochtje gemaakt. Dit was echt fantastisch! De dolfijnen zwommen langs de boot mee, ik heb gesnorkeld en de begeleiding zorgde voor een heerlijk visgerecht terwijl we naar de zonsondergang keken. Inmiddels had ik al een stel andere jongeren leren kennen, die ook allemaal aan het rondreizen waren, en met hen ben ik ’s avonds in Quepos uitgegaan. Was erg gezellig! De volgende ochtend ben ik vroeg naar het park gegaan om zo de meeste kans te hebben om veel dieren te zien. Ik bleef me verbazen! In het begin was ik wildenthousiast dat ik ergens ver weg een aapje zag, uiteindelijk heb ik er tientallen tegelijk gezien, die zo dichtbij kwamen dat ik ze kon aanraken. Ook zag ik schitterende vogels, luiaards, krabben en mooie gekleurde insecten. Ik heb daar ook een avontuurlijk paadje door het bos gewandeld dat naar een waterval leidde en ben op het strandje Las Gemelas lekker gaan liggen relaxen. Opeens werd ik wakker gemaakt door een Amerikaans meisje, er zat een enorme leguaan vlak achter me! SPANNEND! ’s Avonds ben ik opnieuw met een stel jongeren uitgegaan in het tentje Bamba Jam onderweg naar Quepos, het was weer supergezellig! De volgend ochtend nam ik, na een superleuk reisje, de bus weer terug naar San José, waar Cor me al op stond te wachten.

Lintje voor Judy – 27 april

Weer terug bij Cor, was er op dezelfde avond alweer iets leuks. Judy van de Wielen kreeg een lintje en
werd benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau voor het vele werk dat zij doet voor de Debra Stichting.
Zij nam die in ontvangst van de ambassadeur van Nederland in Costa Rica die tevens zijn eigen huis
hiervoor open had gesteld.
Ik heb de avond voornamelijk doorgebracht met Luis, een jongen die door de stichting geholpen wordt.
Dit was erg gezellig, we hebben een hele tijd in het Spaans over voetbal gepraat! Na met hem gepraat
te hebben besefte ik hoe moeilijk het leven voor hem is vanwege zijn ziekte.
Het is dus fantastisch wat Judy en anderen die aan de stichting bijdragen voor deze patiënten doen!

Koninginnebal – 29 april

Na een dagje heerlijk relaxen, was de dag aangebroken van HET bal. Kon ik eindelijk mijn leuke, rode jurk aan die ik samen met Cor had gekocht. Overdag ben ik met Cor in San José geweest waar we het Goudmuseum hebben bezocht. Er was tevens een interessante tentoonstelling te bewonderen. Het was leuk om dat gezien te hebben! ’s Avonds was er eerst een receptie van de ambassadeur en daarna was het feest van de CHC. Het was echt ontzettend leuk! De stukjes kaas, haring en bitterballen waren niet aan te slepen. De vrije kleine serveerster was nog niet met het dienblad in de zaal of ze werd overdonderd door Nederlanders die zo’n lekkernij al veel te lange tijd niet hadden gegeten! De band was ook erg leuk en er werd dan ook volop gedanst. Ik ontmoette allemaal leuke mensen met zowel een achtergrond uit Nederland als uit Costa Rica. Het was een geslaagde avond!

Fería Holandesa– 1 mei

De dag na het feest werd een lekker rustige dag. Er werd natuurlijk gevoetbald door de voetballers
van de CHC, ze wonnen met 12-4 en we hebben lekker geluncht in de kippentent.
Op zondag was toen de Fería. Cor was er al vroeg naar toegegaan om zijn stand in te richten.
Ik ben na een lekker ontbijtje bij Jet, rond half tien samen met haar naar de Fería in het Inbio-park
gelopen. Wat een leuke standjes allemaal! En alles had natuurlijk iets met Nederland te maken.
Ik heb dan ook heerlijke stroopwafels gegeten en Cor had zuurkool gekocht om ’s avonds te eten.
Ik heb zelf Cor ook nog een poosje geholpen achter zijn stand met de verkoop van zijn boeken en
het verstrekken van informatie over de CHC.
’s Avonds thuis heb ik gauw mijn spullen gepakt voor mijn tweede reisje: Tortugero

    

Tortugero – 2 en 3 mei
Om half zeven vertrok ik met de bus van San José naar Cariari, waar vandaan ik een taxi deelde met twee Spanjaarden en twee Canadezen naar de rivier, waar een bootje ons lag op te wachten. Na een boottocht van anderhalf uur langs schitterende natuur, krokodillen, vogels, apen, kwam ik in Tortugero: een dorpje compleet afgelegen van de bewoonde wereld op een landstrook tussen aan de ene kant de oceaan en aan de andere kant een rivier en oerwoud. Je vraagt je echt af hoe mensen er kunnen leven, maar ze zullen simpelweg niet beter weten. En de natuur is er prachtig! Grappig genoeg heb ik na mijn zoektocht naar een leuke slaapplaats vanaf dit dorpje naar Nederland gebeld! Na het verkennen van het dorpje, zou ik een hiketour maken naar Cerro Tortugero. Ik was alleen de enige!! Daar zat de gids Benedicto helemaal niet mee, die vond het leuk en ging nog fanatieker klimmen, dieren voor me zoeken, verhalen vertellen over alle bloemen, bomen, planten. Ik heb nog nooit zo’n goede gids gehad! Ik mocht zelfs over de rivieren rondom Tortugero zijn motorboot besturen, was echt leuk! Vervolgens ben ik ’s nachts mee gegaan naar het strand op zoek naar schildpadden. We hebben wel twee uur gelopen, maar alle hoop was vervlogen dat we er eentje zouden vinden. Maar toch, vlak voordat we terug waren bij het dorpje vond de gids er eentje! Ik kon mijn geluk niet op! En wat zijn die beesten groot! Hij maakte ook enorme gebaren met zijn poten om een gat te graven en nadat hij zijn eieren had gelegd, deze te begraven. Op het moment dat de schildpad terug ging naar de zee, mochten we met hem meelopen en hem aanraken. Dat voelt zo apart, was een heel bijzonder moment! De volgende ochtend ging ik met Benedicto mee in een roeiboot om in alle stilte van de ochtend dieren te bekijken. Weer zoveel gezien! Vervolgens ging ik in een bootje naar Moín, het regende pijpenstelen! Ik had daar een Sloveen ontmoet en we konden er allebei wel om lachen! In Moín heb ik toen de bus naar San José terug genomen, waar Cor me alweer opwachtte. Ik ben die avond al om zeven uur in de stoel voor de televisie in slaap gevallen!

Cor’s verjaardag – 4 mei

En de volgende dag was Cor jarig! Ik ben eerst met hem meegegaan naar vrienden waarmee hij tennist.
Zij fanatiek tennissen, ik lekker rustig beetje zwemmen en zonnen bij het zwembad! Goed geregeld!
’s Avonds zijn we lekker uit eten geweest voor zijn verjaardag,
Cor liet me Ceviche proeven, een populair gerecht in Costa Rica van rauwe vis en andere rauwe diertjes
uit de zee. Het bleek dat hij mij daar niet echt enthousiast voor kon krijgen!
En ’s avonds heeft Cor me bekend gemaakt met de nationale voetbalcompetitie van Costa Rica,
ik ben nu dus ook een Saprissa-fan!

Volcano Poás – 5 mei
		We hadden aanvankelijk andere plannen gemaakt, maar het was zo onbewolkt dat we snel besloten om de vulkaan Poás te gaan bekijken. Ik was echt helemaal overdonderd toen ik boven aan de vulkaan stond en het uitzicht zag! Het was echt zo indrukwekkend! Het was er helemaal onbewolkt en de lava had een mooie groen/ blauwige kleur. Op sommige plekken zag je de hitte die zich onder het oppervlak bevindt vanwege kieren waar stoom uitkwam. Ik was er echt van onder de indruk. Vervolgens zijn we naar de lagune gelopen, wat ook ooit een vulkaan was geweest! Het pad erheen was alleen supersteil en dus best vermoeiend. We dachten dat het stuk terug dan wel minder steil zou zijn! Nou nee hoor, dit was een knap stukje ‘hiken’, Cor en ik hadden samen al besloten dat we een week niet aan sport hoefde te doen na dit wandeltochtje! Op de terugweg hebben we langs de kant van de weg heerlijke aardbeien gekocht. Eenmaal weer thuis, ging ik me opmaken voor mijn derde reisje: Panama

Panama – Panama City 6, 7 en 8 mei

Vanwege mijn rondreis in heel Centraal-Amerika kon Panama natuurlijk niet ontbreken. De bus deed er ongeveer 15 uur over van San José naar Panama City. De grensovergang was erg verwarrend, sommigen moesten betalen, anderen niet. Ook moesten sommigen een ticket terug naar Costa Rica laten zien. Ik heb me er een beetje tussendoor gemazzeld en betaalde uiteindelijk 1 dollar, terwijl anderen in de bus wel 20 dollar hadden betaald! Zou het misschien een beetje corrupt zijn? In Panama City is een heel bekend jongerenhostel ‘Voyager’en eenmaal daar ging ik er dan ook heen. Er zaten wel zestig jongeren die aan het rondreizen waren en dat was dus ontzettend leuk! Na nog een beetje geslapen te hebben ben ik naar Miraflores gegaan (het uitzichtpunt op het Panama Kanaal) om schepen het kanaal binnen te zien gaan. Daarna ben ik naar El Sendero (een avontuurlijke route door de jungle net buiten de drukke hoofdstad) en botanische tuinen met een dierentuin gegaan. De natuur is ook daar erg mooi. Op de terugweg ben ik opnieuw naar Miraflores gegaan om dit keer schepen te zien die het kanaal verlieten. Echt interessant! ’s Avonds met drie andere meiden gezamenlijk gekookt en dus lekker gegeten. Er was een jongen in de hostel die een gitaar met zich meesjouwde dus we hebben een hele tijd liedjes zitten zingen! En uiteindelijk zijn we wel met z’n twintigen uit de hostel uitgegaan. De jongeren uit Panama zullen ons wel gekke buitenlanders hebben gevonden! De volgende dag ben ik naar de Causeway van Panama City gegaan waar ik inline-skates had gehuurd en een heel stuk heb gereden. Uiteindelijk ben ik naar het oude gedeelte van de stad gegaan en heb daar lekker rondgedwaald, leuke foto’s gemaakt en lekker in een klein tentje ergens iets gegeten. Ik zat met een oud mannetje aan een tafeltje die het zo interessant vond dat ik ergens anders vandaan kwam! Maakt hij waarschijnlijk nooit mee! Vervolgens ben ik naar de ruines van Panama Viejo gegaan, waar ik uitgelegd kreeg hoe de stad er vroeger uitgezien moest hebben. Daarna mijn spulletjes gepakt en met de nachtbus op weg naar de eilanden Bocas del Toro.

Panama - Bocas del Toro – 9, 10 en 11 mei

Na negen uurtjes in de nachtbus, kwam ik rond half zes aan bij de oever vanwaar we met een watertaxi naar Isla Colón, het hoofdeiland van Bocas del Toro, werden gebracht. Hier checkte ik in bij ‘Mundo Taitu’, een leuke hostel die me aangeraden was door een stel in Panama City. Vervolgens met een watertaxi naar Punta Hospedal gegaan. Dit is een klein onbewoond eilandje waar je lekker kunt zonnen en snorkelen. Ik zag tijdens het snorkelen op een gegeven moment zo’n grote vis dat ik enigszins bang het water maar weer uit ben gegaan! Daarna met een watertaxi weer terug naar Isla Colón gegaan, waar ik een fiets gehuurd heb en door een schitterend stuk natuur naar het strand Boca del Drago ongeveer 15 km verderop ben gefietst. Terug in de hostel ontmoette ik al snel veel mensen en zijn we uitgegaan naar een leuk tentje en op een leuk feestje geweest. Hier leerde ik ook een jongen uit Panama kennen die mij van alles heeft verteld over de cultuur van de jongeren op het eilandje. Was erg interessant! De volgende dag ben ik met een watertaxi naar het eilandje Bastimentos gegaan, daar door het dorpje en een stuk natuur gelopen, naar een mooi strand genaamd Playa Wizard. Na daar lekker gerelaxed te hebben, ging ik weer terug naar Isla Colón voor een tour op het eiland. Met de tour zijn we een stukje een grot ingegaan, hebben een heel stuk gelopen, gezwommen en ook heel veel gekletst. Op de terugweg kwam de auto nog vast in het zand. De auto die ons uit het mulle zand trok, zat twee seconden later zelf vast. Best grappig dus! ’s Avonds weer uitgegaan met een heel stel buitenlanders, het was opnieuw heel leuk. De dag erna besloot ik met een watertaxi en een bus weer terug te gaan naar Costa Rica waar ik het stadje Puerto Viejo ging bezoeken.

Puerto Viejo – 11 en 12 mei

In de middag was ik in Puerto Viejo. Ik had al zoveel gehoord over Rocking J’s, dat ik daar wilde overnachten, dit is namelijk een hangmattenhostel! ’s Middags heb ik het dorpje verkend en lekker op het strand gehangen. Onderweg van Panama naar Puerto Viejo had ik al een Amerikaanse jongen ontmoet en met hem samen heb ik ’s avonds pasta gemaakt. In de hangmat naast me sliep een andere Amerikaanse jongen waar ik ook al snel kennis mee maakte. Toen ik hem vertelde dat ik de volgende dag een mountainbiketour ging doen om een eind buiten Puerto Viejo te gaan snorkelen, leek het hem leuk om mee te gaan. We zijn de volgende dag dus rond tien uur naar Manzanillo gereden, een leuk dorpje aan het strand met een schitterend uitkijkpunt over de oceaan boven op een rots. Het was echt een adembenemend uitzicht, met aan beide kanten van me een schitterend strand met blauw water en palmbomen, echt een ansichtkaart! Hier hebben we een tijd gezwommen en gesnorkeld en op de terugweg hebben we zelfs stukken gelopen om allerlei dieren onderweg beter te kunnen bekijken. Ik heb uiteindelijk de bus genomen naar Limón vanwaar ik de bus terugnam naar San José. Na een fantastische week met nieuwe indrukken was het heerlijk om weer bij Cor thuis te komen!

Cor z’n 500ste wedstrijd als coach – 14 mei

De volgende dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Cor nam me mee naar Zoo Ave en dat was een leuk park, er zitten daar veel mooie dieren waarvan het leuk is om die van zo dichtbij te kunnen bekijken. Maar zaterdag was een feestdag want Cor vierde zijn 500ste wedstrijd als coach van het voetbalteam van de CHC! Na de wedstrijd, die met 4-4 gelijk gespeeld werd, was er een barbecue geregeld bij Folkert Hoekstra. Dit was heel gezellig en we hebben dan ook heerlijk gegeten. Cor kreeg een schitterende oorkonde en plakkaat overhandigd. ’s Avonds mocht ik opnieuw mijn rode jurk aan omdat we naar een benefietdiner gingen in hotel Bougainvillea.

Sjoeltoernooi – 15 mei

Ook deze dag was een belangrijke dag voor iedereen van de club, want iedereen wilde graag meestrijden
om de felbegeerde titel ‘Sjoelkampioen van de CHC 2005’.
Het sjoeltoernooi werd gehouden bij Hans Goudsmit thuis en die had heerlijke kroketten gemaakt.
Ook Folkert Hoekstra had zijn best gedaan en kwam met een gigantische pan met snert.
Daar zat ik dus heerlijk van te genieten in het zonovergoten Costa Rica, uren van dat koude kikkerlandje vandaan!
Helaas won ik niet met sjoelen, ik had nog wel zo mijn best gedaan!
Maar het was een gezellige dag!

De Vrije Universiteit in San José – 16 mei

Vandaag hebben we, na een rustige ochtend, ‘s middags in San José een onderzoeksbureau bezocht dat
onderdeel is van de Vrije Universiteit in Amsterdam. En aangezien ik net vorige jaar aan de VU afgestudeerd was, vond ik dit
heel leuk! Zij doen onderzoek naar allerlei maatschappelijke en economische ontwikkelingen in Latijns-Amerika
en het was dus erg interessant om er meer over te horen.
Vervolgens hebben we thee gedronken in de tearoom van Eduardo Giacomin (Yaro) en kregen we van hem ook heerlijk ijs mee!
Uiteindelijk hebben we ’s avonds voor de televisie Saprissa opnieuw toegejuicht in een wedstrijd
tegen Alajuela en heb ik me klaargemaakt voor mijn reisje naar Santa Elena.

Santa Elena – 17 en 18 mei

De bus deed er ongeveer zes uur over. Het eerste stuk was gewoon op de snelweg, de laatste anderhalf uur was op een hobbelig, angstaanjagend bergpad, waarbij ik voortdurend bij het passeren van een tegenligger hoopte dat dit de laatste was. Maar ik ben veilig aangekomen in Santa Elena en heb ingecheckt in een leuke hostel. Vervolgens ben ik lopend naar de ingang van het park Monteverde gegaan, om erachter te komen dat het park al gesloten was. Jammer, maar de weg erheen was heel mooi en er was wel nog een leuke kolibrietuin geopend. Vervolgens heb ik me ’s avonds gezellig vermaakt met andere reizigers in de hostel. De volgende ochtend ging ik eindelijk doen waar ik voor naar Santa Elena was gegaan: een canopy-tour!! Ik was eerst wel een beetje zenuwachtig toen ik vanaf de grond omhoog keek naar anderen aan zo’n kabel hoog boven de toppen van de bomen in het oerwoud. Maar het was zooooooo gaaf, ik wilde juist graag met lekkere snelheid aan die kabels vliegen, het was echt onvergetelijk en zo ontzettend mooi om zo ver uit te kijken over het landschap. Ik kon zelfs de vulkaan Arenal goed zien die toch heel wat kilometers verderop ligt. Daarna heb ik ook nog een wandeling gemaakt door het oerwoud. Sommige paden waren met elkaar verbonden door lange, instabiele hangbruggen, dit was enger dan de canopy-tour! Later in de middag heb ik de bus terug naar San José genomen, mijn missie was geslaagd! Met Cor heb ik ’s avonds nog lekker in een leuke taverne gegeten.

Puerto Viejo de Sarapiqui – 20 mei

De dag erna hebben we lekker rustig aan gedaan. Ik ben gaan zwemmen en zonnen bij het zwembad van
Hotel Bougainvillea en we zijn daarna samen naar de nieuwe Star Wars film gegaan.
Voor de volgende dag hadden we ook nog een leuk uitstapje gepland.
We gingen met Hans van de Wielen mee naar Puerto Viejo de Sarapiqui om te kijken naar een schitterend stuk
grond waar Hans plannen voor heeft. We hebben ook een stuk door een natuurreservaat gelopen en bij
een restaurantje lekkere tilapia op. En toen hebben we ’s avonds thuis ook nog pannenkoeken gegeten, smullen dus!

El Mundo del Serpientos – 21 mei

Dit was alweer de laatste dag dat ik in Costa Rica zou zijn en dus besloten Cor en ik nog iets leuks te gaan doen. Cor nam me mee naar El Mundo del Serpientos, slangen dus! Ik ben niet zo’n superheld met deze beesten, maar heb toch heel moedig er eentje vastgehouden en zelfs om mijn nek gehad, doodeng alleen! Later in de middag zijn we ook nog naar de Artesian markt geweest, waar we hebben rondgekeken naar de schitterende handgemaakte spullen die ze daar maken en verkopen. Terug thuis was het tijd om al mijn spullen te pakken, want de dag kwam dat ik weer terug naar Guatemala ging.

Vertrek uit San José – 22 mei

Ik moest al om vier uur op en Cor deed dat voor me geheel zonder protest.
Ik nam om vijf uur ’s ochtends de bus naar Managua in Nicaragua en de dag erna de bus naar San Salvador
in El Salvador. In beiden hoofdsteden kwam ik in de middag aan, waardoor ik deze steden ook nog heb
kunnen bekijken. Op de derde dag zou ik na vier verschillende busritten weer terug zijn in Antigua
in Guatemala waar ik bijna zeven weken daarvoor was weggegaan.
Ik kwam terug in Antigua met een fantastische, indrukwekkende en onvergetelijke tijd in Costa Rica
achter de rug!

Anouk