Even er tussenuit naar Jaco

Ik ben Rini Teunissen en broer van Cor en ben nu voor de vierde keer in Costa Rica op bezoek. Ik ben er kort en geniet
natuurlijk allereerst van de zon, zoveel mooie kleuren en natuurlijk van de gastvrijheid van Cor.
Na even een paar dagen bijkomen van de reis, de receptie voor Koninginnedag en het voorteffelijke Oranjebal van de
Nederlandse vereniging wilde ik graag even aan het strand en omdat ik nog niet in Jaco was geweest en ik er al zoveel
van had gehoord was de keus gemakkelijk. En ja hoor... er even tussenuit naar Jaco en in mijn geval naar Hotel Mar de Luz
van Victor Keulen  was een goede keus.

Binnen twee uur was ik er met de auto. Twee minuten na aankomst zat ik lekker bij het prachtige beschermde  zwembad
van het hotel met gelegenheid voor zwemmen voor kinderen en ouderen. Ik moest even wennen aan de temperatuur
maar na een paar keer gezwommen te hebben was ik weer helemaal bij. Zoals ik al had gehoord is het een badplaats met souvenierwinkeltjes, surfplanken, bars en genoeg restaurantjes. Bij een Mexicaan vlak bij het hotel het restaurant
uitgeprobeerd en dat was de moeite waard.

Weer terug bij het hotel trof ik Victor die erg trots is op wat hij daar heeft gerealiseerd. Hij heeft dit allemaal zelf gedaan,
appartementen, zwembad, ontbijtzaal, barbequeplaats, lounge  enz.. Toen hij ook nog vertelde dat hij daarnaast ook
meubels maakte, zelf alle linnengoed naaide, het onderhoud zelf deed was dit voor mij als Nederlander die overal koopt
wat hij nodig heeft erg leuk om te horen. Tussen neus en lippen door vertelde hij ook nog dat hij een Sporthotel aan het
bouwen is zo’n 30 kilometer verderop, waar 12 sporten bedreven kunnen worden.
Als het lukt wil hij in december 2006 al met een deel open.

De volgende dag lekker een poos aan het strand geweest en genoten van de zee en de rust, het was er niet druk.
Twee honden vonden het prettig om tussen hun jacht op motorrijders en paarden naast mij uit te rusten.
Ze waren niet lastig, maar hielden mij gezelschap. Toen zij plotseling gaten gingen graven dacht ik eerst dat ze een prooi
roken, maar nee hoor, het uitgegraven zand  en de kuil was koeler om op en in te rusten.

In de loop van de dag weer terug naar Santo Domingo waar Cor woont en ook nu weer binnen twee uur thuis.
Er even tussenuit was voor mij prettig, verrassend en relaxed. Zeker de moeite waard om eens een keer te doen.

Hartelijke dank aan Victor voor zijn Limburgse gastvrijheid.

Ik mistte natuurlijk wel de vlaaien.

Hartelijke groet, Rini Teunissen