Millennium in Costa Rica

Eerste week
Onze vakantie begon op 20 december 1999. Mijn broer Cor Teunissen en Marinus Gisolf van Ecole Travel
hadden vooraf al een aantal tripjes voor ons georganiseerd zodat we goed beslagen de vakantie konden beginnen.
De eerste week hebben we het rustig aan gedaan, wennen aan het weer en wennen dat het anders kerstvieren
is dan in Nederland.
We zijn een paar keer naar San Jose geweest, Zoo Ave in Alajuela en een bezoekje aan bakkerij Giacomin,
waar we een heerlijk kopje cappuccino hebben gedronken met speculaas (recept van mijn broer Arie) en de kinderen getracteerd werden op een chocolade-kerstboompje.

		Kerstvieren in Costa Rica
		is totaal anders dan in Nederland. Onze invulling van de voor Nederlanders “eerste kerstdag” was dan ook anders. Zo hebben we ons kerstdiner dan ook genoten in een lokaal restaurantje in Coronado omgeven door swingende Costaricaanse muziek en een vriendelijke Cubaanse serveerster die ons een plato mixto voorschotelde. Een enorme schaal (berg) met allerlei soorten vlees (soms niet geheel duidelijk was het allemaal was). Als toetje hebben we genoten van een cocoflan met caramelsaus. We hebben ontzettend veel plezier gehad. Voor ons een ander kerstdiner dan gewoonlijk in een bijzondere omgeving.

Tweede week

De tweede week ging onze reis naar het noorden.
Eerst naar Monteverde en  daarna naar het meer Arenal (met vulkaan).
Het reisbureau Ecole Travel had voor ons een busje met chauffeur geregeld.
Onze chauffeur, Axel was van alles goed op de hoogte en begeleidde ons naar Santa Elena (Monteverde).
De reis was erg voorspoedig alhoewel de laatste 30 km over een ongeplaveide weg een behoorlijke aanslag
op je gestel was en duidelijk was dat je hier niet met een gewone personenwagen overheen kon rijden.
De uitzichten waren echter prachtig, elke bocht gaf weer iets nieuws en was goedvoor een ansichtkaart.
We hebben dan ook veel foto’s gemaakt !

Monteverde
		Naarmate we dichter bij Monteverde kwamen begrepen we ook waarom, de bossen waren gehuld in nevel. In hotel Finca Valverde in Santa Elena hebben we overnacht. De cabine was keurig verzorgd evenals het eten . Santa Elena vonden wij net een klein western  stadje, een beetje ruig, vrijgevochten, slechte wegen en overal pick-ups. Onze chauffeur Axel verzorgde voor ons een gids, Sergio, die binnen het uur voor ons beschikbaar was. Sergio bleek een lopende encyclopedie te zijn. Hij wist ontzettend veel, sprak vloeiend Engels en is door zijn kennis van de omgeving betrokken bij de instandhouding en verbetering van het gebied Monteverde. Hij had een leuke manier van vertellen en betrok ook Marjolein (11 jaar) en Sander (9 jaar) bij allerlei natuurverschijnselen. Eerst zijn we naar de kolibrie-tuin gegaan waar Sergio ons heel veel vertelde over het leven van de kolibrie. In alle kleuren en maten zoemden de kolibries om ons heen. Een fantastische ervaring. Na een goede nachtrust zijn we de volgende ochtend al vroeg met de gids op stap gegaan. Eerst naar een eco-farm waar we uitleg kregen over het natuurreservaat en hetgeen wat gedaan wordt om dit instand te houden. Daar maakten we onze eerste kennismaking met een vogelspin die in zijn hol zat verscholen en die de gids er met een list wist uit te halen. Het was tegelijk ook onze eerste les: Steek nooit een hand in een hol ! Ook al bij de ingang van de farm zagen we een luiaard, een groep white-nosed coatis en een aantal agouti’s. Verder veel planten, kruiden en een mierennest van 3 bij 2 meter. Het mooiste moment was toen een groep capucijner-aapjes boven ons hoofd voorbij kwamen. Sommigen met kleintjes op de  rug. Daarna hebben we een sky-walk gedaan. Er was genoeg keus om andere dingen te doen. Trails en hangbruggen waren aangelegd om door het regenwoud te trekken. Dit alles gaf een goed beeld van alles wat daarin te zien is. We waren van alle kanten omgeven door de natuur. Al onze (nederlandse) kamerplanten, zoals bromelia’s, varens, begonia’s enz.kwamen we tegen. De gids gaf ons uitleg over het eco-systeem, hetgeen erg interessant was.

 

De volgende rit was naar Tronadora waar we overnacht hebben in hotel Bahia Azul aan het meer Arenal.
Een eenvoudig, maar leuk plekje waar de kinderen zich uitstekend vermaakt hebben met poolen.
Het weer zat echter niet zo mee. Veel regen en ook nog wel fris.
Het meer lag er dan ook troosteloos bij. De vulkaan Arenal hebben we dan ook niet gezien en we troosten
ons dat dit vaker voorkomt.
Een verrassing onderweg langs het meer waren een groep white-nosed coati’s, zie fotos
prachtige tanagers (zwart met felrode staart), een squirrel cuckoo, guans en een groep zwarte apen.

Oudjaarsavond naderde, dus terug naar onze thuishaven bij Cor in Santo Domingo. Opnieuw een hele bijzondere en
aparte belevenis het millennium mee te maken in Costa Rica. We genoten van de gastvrijheid van de Hollandse Club en
de familie Römer, het heerlijke buffet en de gezellige sfeer. Wij zullen dit nooit meer vergeten.

Derde week		Hotel Villas Gaia
Ochtendwandeling opnieuw weer mooie uitzichten op zee bijzondere kikker, groen met zwart.		Onze derde en laatste week in Costa Rica hebben we doorgebracht in het zuiden aan de Pacific kust. Een prachtige tocht door de bergen leidde ons naar een stukje paradijs, het hotel Villas Gaia van Luuc en Anna. Prachtige cabines en een zwembad met uitzicht op de Pacific. De kinderen zaten al meteen in het zwembad en vermaakten zicht uitstekend (wij ook !). Met de tuinman van het hotel, Giovanni, die een uitstekende natuurkenner bleek te zijn, hebben we de volgende ochtend een wandeling gemaakt door dichtbij gelegen weilanden en bos. Onze lijst met vogels en beesten die we in Monteverde al hadden gezien konden we hier behoorlijk uitbreiden: aracari’s, toekans, ani, parrots, flycatchers, woodcreeper, herons, jacana, ibis, kingfisher, noem maar op. De tocht was ons zo goed bevallen dat we de volgende ochtend nog een tocht hebben gemaakt (nog weer iets eerder opgestaan en ook nog wat langer gelopen). Dit leverde weer zoveel nieuwe indrukken op. Nu zagen we een groep brulapen, Een ander bijzonder aandenken waren de tientallen mierenbeten waar we nu nog een beetje last van hebben. In de buurt was het mogelijk een mangroventocht te maken met een bootje. Het “dorpje” waar we vertrokken was heel primitief en waanden ons terug in de tijd. Kort na het vertrek begon het al snel te regenen en niet zo’n klein beetje ook. Binnen enkele minuten waren we doorweekt. We besloten na een poosje toch maar terug te gaan. Totaal doorweekt zijn we teruggelift naar Villas Gaia. We hebben het in Villas Gaia erg naar ons zin gehad. Goed eten en vooral het zelf gebakken bruinbrood is erg lekker.

Derde week		Op naar Quepos
De laatste dagen van ons verblijf in het zuiden hebben wij doorgebracht in hotel El Parador in Quepos. Door de behoorlijke regelval stroomde er op een plaats tussen Dominical en Quepos zoveel water dat we er eerst doorheen moesten lopen om te kijken of we er met de auto doorheen konden. Gelukkig was dit het geval anders hadden we een behoorlijk stuk moeten omrijden.

El Parador is een prachtig luxieus hotel, hoog op een berg, met een heerlijk zwembad, uitzicht op de Pacific
en al hetgeen aanwezig is om je te laten verwennen. Op het strand van Quepos hebben we genoten
van de muziek en sfeer inclusief een prachtige zonsondergang.
Over het park Manuel Antonio hadden we al veel gehoord en gelezen.
Het  busje van het hotel bracht ons naar het park.
Het park is mooi gelegen aan verschillende stranden en er is keuze uit verschillende trails.
Wij hebben twee trails gelopen waaronder de trail naar de uitkijktoren.
Onderweg daar naar toe hebben we twee luiaards gezien, spechten en een agouti.
Steek ook hier geen hand in een hol (krabben!).
Aan het strand Manuel Antonio hebben we lekker in de zon gelegen.
We vonden het park erg druk en de beesten leken ook erg tam.
Op het strand werden apen gevoerd hetgeen niet was toegestaan.
Gezien onze eerdere ervaringen in de natuur was het park ons te toeristisch.
In het restaurant van het hotel hebben we heerlijk gegeten en met moeite hebben we
afscheid genomen van dit heerlijke plekje.

De vakantie was nu bijna voorbij. Op de terugtocht naar Santo Domingo nog een stop bij
de krokodillen-brug in de buurt van Carare. Zomaar 17 krokodillen liggend onder een brug!

Het is nu zondag 9 januari 2000 en de koffers zijn gepakt.
We kijken terug op een geweldige vakantie die we niet gauw zullen vergeten en
zullen zeker terugkomen. Vooral Cor bedankt voor alles!.

Met vriendelijke groeten aan iedereen,

Rini Teunissen, Ingrid van der Kogel, Marjolein en Sander.

e-mail:ingrid.vanderkogel@wxs.nl
 
 

  Terug naar de cr pagina