Een zware
trekpaardmerrie maakt hier nu bezwaar,
want
volgens haar, trekt ze altijd zwaar,
maar nooit
komt ze aan haar trekken!
Bij
de verwerking van huisvuil, in een ver verleden,
kwamen, in dorp en stad, veel paarden aangetreden.
Thuis scheidde men, ook toen al, aardappelschillen en
groenteafval,
dat de bestemming kreeg van veevoer, in een
schillenboerenstal.
En ´t paard ging dan huis aan huis, voor de kar van
die recyclingboer.
Kwam er ook een aardappelschilmesje mee, dan had de
veearts een hele toer:
een magneet in die koe, een operatie, of dat rund
toch naar zijn ouwe moer.
Rozengeur en manenschijn, was het er ooit voor de
boer?
Maar nu dwaal ik af, van dat milieuvriendelijke
schillenboerenpaard.
O ja, en de vijgen werden door de burgers in hun
voortuintjes vergaard!