Het
is onmogelijk om ook maar één dag in Costa Rica
te zijn zonder de uitdrukking
Pura
Vida te horen. Pura Vida
betekent letterlijk
Het Pure Leven maar voor de
Costaricaan is het een allesomvattende manier van spreken. Het wordt
gebruikt
als groet, als instemming
en als toost maar vooral om een gevoel van welbehagen
uit te drukken. Een persoon kan Pura
Vida zijn maar het weer of de
maaltijd
eveneens. Als iemand je vraagt hoe het met je gaat en je antwoordt Pura
Vida dan bedoel je uitstekend.
Jeanel
Berkers is een Pura Vida
persoon. Haar
wieg stond in Eindhoven maar nu woont ze al tien jaar in Costa Rica en
naar
eigen
zeggen gaat ze er nooit meer weg. In Cóbano, dat
landinwaarts tussen
Tambor en Montezuma ligt, runt ze haar eigen makelaarskantoor
Ze heeft het
druk en is niet altijd even makkelijk bereikbaar maar heb je haar
eenmaal te
pakken dan gaat ze spontaan op haar praatstoel
zitten en valt niet meer te
stuiten.
“Ik
weet dat het tegenstrijdig klinkt, maar wat mij
zo bevalt hier is het vrije leven terwijl ik een ontzettend werkpaard
ben,”
zegt ze met een
klatterende lach. Onder het vrije leven verstaat Jeanel het
ontbreken van prestatiedwang. “De enige die mij dwingt om zo
te werken als ik
oe ben ikzelf. Maar heb ik zin om met mijn zoontje van zeven naar het
strand
te gaan in Santa Teresa waar wij wonen dan doe ik dat toch
gewoon. Geen
buurman die mij verwijtend
aankijkt, integendeel.” Ze wil nooit meer terug naar de sfeer
van haast en
morele druk die ze in
haar Nederlandse werkkring heeft ervaren..
Jeanel
kwam op vakantie naar Costa Rica, werd tot
over haar oren verliefd op een Costaricaan, trouwde met hem en is
inmiddels ook
weer gescheiden. “Door mijn huwelijk belandde ik direct
midden in een echte
Costaricaanse familie en gemeenschap. Dat kun je zien als een
spoedcursus
aanpassen, daardoor vond ik heel snel mijn draai hier. Nu nog trek ik
meer met
de Costaricanen op dan met al die
buitenlanders die hier wonen al heb ik veel
met hen te maken via mijn werk.” Aanvankelijk ging Jeanel aan
de slag als
hotelmanager in
Montezuma, al snel kwam daar de verkoop van onroerend goed bij.
Na een tijdje waren die twee zaken niet goed meer te combineren en
moest ze
kiezen. Het werd de makelaardij en vanuit een modern pand koopt en
verkoopt ze
percelen en huizen en sinds kort doet ze
ook aan ‘property management’, het
beheren van huizen voor elders wonende klanten.
“Er
is hier veel gaande, er wordt volop gebouwd,
zowel hotelaccomodaties als in de privé sector. Ook hier
bespeur ik een
tegenstrijdigheid
in mezelf: enerzijds wil ik al die veranderingen niet en zie ik het
liefste dat
de streek zo puur blijft als die was, anderzijds vind ik die
ontwikkeling heel
interessant, zeker ook zakelijk gesproken. En het gaat me vooral aan
het hart
dat alles uit de handen gaat van de Ticos. Amerikanen en
Israëliers zijn op het
moment de belangrijkste projectontwikkelaars. De grondprijs is een paar
jaar
tijd extreem gestegen.
Er zijn zelfs percelen die ik al twee keer verkocht
heb.”
Ondanks
de inburgeringscursus en de jarenlange
ervaring heeft Jeanel nog wel eens
moeite met de trage gang van
zaken en de
burocratie waarvoor Costa Rica
berucht is. “Het is vooral belangrijk om niet kwaad te worden
tegen beambten en
functionarissen.
dat werkt contraproductief. Een respectvolle houding,
vrouwelijke charme en beheersing van het spaans zijn veel betere wapens
in die
strijd. Een flinke dosis Pura Vida komt je dan wel van pas !”
Jeanel
spreekt thuis nederlands met haar zoontje
zodat hij ook met haar familie kan communiceren. De andere talen
-spaans en
engels-
leert hij op school en op straat. Haar moeder komt graag naar Costa
Rica maar is nog te veel Hollandse –of te weinig Pura Vida ?-
om de trage gang
van zaken voor lief te nemen. Gelukkig brengt ze dan altijd kaas mee
want dat
is een van de weinige dingen die
Jeanel wel een beetje mist. “En van die
onverwachte dingen als de kerstsfeer. Vroeger had ik een hekel aan dat
traditionele gedoe
en nu mis ik, hier in de tropen de gezellige kneuterigheid
van kerstmis. Maar dat gevoel is een zeldzaamheid, de meeste dagen
vind ik het
leven hier muy Pura Vida.
Trees
van Herpen