(spreek)woorden
strijd
De leraar Nederlands vraagt zijn leerlingen enige spreekwoorden op te noemen. “Na regen komt zonneschijn,” steekt Antoinette van wal.
“Uitstekend,” prijst de leraar hem en geeft de
beurt
aan een ander.
“Gedeelde smart is halve smart,” weet Joris.
Dan krijgt Fred, het grootste schoffie uit de klas,
een beurt.
“Eén gek kan meer vragen stellen dan tien
wijzen
kunnen beantwoorden,” dreunt hij op.
Enigszins beduusd vraagt de leraar Fred of hij
misschien nog een ander spreekwoord kent.
“Ja hoor,” antwoordt Fred olijk.
“Wie de schoen past trekt hem aan.”
De leraar wordt boos en roept tegen de jongen: “En nu
nog een ! Maar pas op of ik haal de directeur erbij.”
Fred vervolgt: “Veel geschreeuw maar weinig wol.”
De maat is vol en kwaad rent de leraar de klas uit om
de directeur te halen.
Fred gaat echter onverstoorbaar verder.
“Als de kat van huis is dansen de muizen op
tafel.”
De hele klas barst in lachen uit.
Dan stapt de directeur, gevolgd door de leraar de
klas binnen.
“Het hinkend paard komt achteraan,” mompelt
Fred, net
luid genoeg om het voor iedereen hoorbaar te laten zijn.
“Zo, jongeman, jij kent van die mooie
spreekwoorden,”
zegt de directeur tegen Fred.
“Laat mij er dan ook eens een horen.”
“Een ongeluk komt zelden alleen,” begint Fred.
Verder komt hij niet, want hij wordt terstond de
schoolbank uitgesleurd.
Hij roept nog: “Bezint eer gij begint.....,”
maar dat
mag niet meer baten.
Fred krijgt er flink van langs en huilend weet hij
nog uit te brengen:
“Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een
ander niet.”
Dan stuurt de directeur de jongen naar huis. Op de
drempel van de school kijkt Fred nog een keer om en
schreeuwt hard: “Oost west,
thuis best.”