Ons kent ons………..

In het laatste nummer van de Hollandse Nieuwe maakte ik melding van verminderde belangstelling voor medewerking aan de rubriel ‘Ons kent Ons’.

En wat gebeurde er intussen ?

Githa Saarberg, in december door Christianne Goudsmit aangedragen en in februari al aangekondigd in de rubriek, herinnert zich spontaan haar toegezegde medewerking en stuurt alsnog onderstaand verhaal over haarzelf, haar gezin, haar werk en haar hobby in.

Inmiddels had Karina Marsilje, amper neergestreken in Costa Rica, eveneens spontaan, aangeboden het ontstane gat op te vullen met haar relaas.

Zoveel spontaniteit mag niet onbeloond blijven vandaar dat er in deze editie maar liefst twee bijdrages te lezen zijn in ‘Ons kent Ons’.

Wie er de volgende keer wat zal vertellen over zijn/haar leven in Costa Rica, dat moe u nog even afwachten...er staan nu namelijk drie namen in de lijst.

TvH

Ons kent ons.......


Wie ben je, wanneer en waarom kwam je naar Costa Rica ?

Ik ben Githa Saarberg en woon sinds bijna acht jaar in La Garita, Alajuela.

Waar en hoe woon je ? 

Acht jaar geleden zijn we op een vakantie ons “droom”huis tegen gekomen en omdat we toch al met de gedachten speelden
weg te gaan uit Nederland hebben we toen de stap gewaagd.
Ons droomhuis stond al langer te koop en werd ons gegund door een Amerikaan die er graag vanaf wilde. Het is een kleine
finca met en prachtig huis en tuin, stallen en weiland.
Vier maanden na onze vakantie woonden we in Costa Rica, mijn man Co, mijn oudste dochter Fres (nu 8 jaar),
twee honden, twee katten, zes paarden en ik.
Mijn jongste dochter Silver is 5 jaar geleden in Costa Rica geboren.

Wat zijn je bezigheden of werkzaamheden ?
 
Ik ben hier na wat tijd niets te hebben gedaan, buiten de verzorging van kinderen en dieren samen met een vriendin een ruitersportzaak begonnen. Aangezien er vrijwel niks te koop was hier en wat er te koop was vreselijk duur was, liep dat gelijk leuk. Die zaak hebben we inmiddels bijna 6 jaar en afgelopen jaar hebben we een winkel geopend in Santa Ana, Plaza Obelisco. We verkopen daar alles wat met ruitersport te maken heeft voor paard en ruiter.

Naast de winkel heb ik thuis 11 paarden staan die we trainen en waarmee ik dressuurwedstrijden rijd. Eens per jaar ga ik naar Holland en Duitsland om paarden te kopen voor mensen hier en regel ik de vliegreis en de import van deze dieren. Daar had ik in Nederland al ervaring mee en ik kende dus al de meeste ins en outs. We importeren sportpaarden en Friesen. In totaal zijn er al zo’n 10 Friesen naar Costa Rica gekomen. De eersten waren een primeur want dit ras was hier nog niet.

In de tussentijd zijn er ook aan honden een aantal bijgekomen. We hebben er nu 10, 5 Rottweilers en 6 straathondjes.

Wil je nog iets toevoegen ?

Het leuke van Costa Rica is dat je hier dingen meemaakt en mensen ontmoet die je in Nederland nooit had ontmoet omdat ze
onbereikbaar zijn. Bijvoorbeeld in de dressuurwedstrijden wordt er gejureerd door internationale juries die in Europa alleen
de topruiters jureren. Of bij een concert van Santana sta je bijna vooraan, hetgeen mij in Nederland nooit gebeurd zou zijn.
Na acht jaar Costa Rica zou ik niet graag meer terug gaan naar Nederland.

Wie zie je graag de volgende maand verschijnen in Ons kent ons ?  

Als volgende persoon zou ik wel eens wat willen weten van de ambassadeur. Aangezien zij de eerste vrouwelijke ambassadeur is in Costa Rica vind ik het leuk om wat te weten over haar hobbies, haar verwachtingen van Costa Rica, vorige posten in andere landen etc.

              

Terug naar de index