Uit "Huishoudpoëzie" van Annie M.G.Schmidt *
Rebussen
En dit was de weduwe H.Q. van Gelder
die in Arnhem een winkeltje had in een kelder
met sponzen en zemen en zuurtjes en drop;
maar 's avonds dan loste ze rebussen op.
Ze loste de rebussen op in de kranten,
ze won een pendule, ze won een paar wanten,
ze won ook een heel kunstzinnige theebus
en eens op een dag won zij zelfs met een rebus
de hoofdprijs en dat was me nog eens een prijs:
een studieverzekering voor haar zoon Gijs.
Hij ging dus studeren, behaalde een graad,
verwierf toen het mede-directoraat
van een der belangrijkste Arnhems banken
en dat had hij dus aan die rebus te danken.
Hij huwde een meisje van Heemsquerque Legroux
en schaamde zich vanaf die dag voor z'n moe,
die nog - met een schort aan - haar rebuus oploste
en altijd precies wist wat leverworst kostte
en bovendien óók nog een Arnhems accent had.
Hij deed dus alsof hij haar nimmer gekend had.
Hij heeft haar nog één keer een briefkaart geschreven
en dat was het einde. Ja.
Uitgever: N.V. de Arbeiderspers Amsterdam 1957
