Er was eens een jongen , zo stout,
die lachte om Sinterklaas,
hij gooide zijn zusje met hout
en maakte ontzettend geraas.
Hij was op zijn gemak
of kneep een oogje toe
bij Sinterklaas zijn zak
en Zwarte Piet zijn roe.
Zijn lieve zusje kreeg
een zak van knikkers vol,
een koek van bladerdeeg,
een marsepeinen drol.
Maar hém nam Sint voor straf
naar ’t verre Spanje mee,
toen was men van hem af,
o wee, o wee, owee.
En weten jullie al
waar of dat joch nu zit ?
in ’t eerste elftal,
al van Real Madrid.
En als die voetbalclub
weer eens een wedstrijd wint,
wie roept er dan ‘Hup hup” ?
Die goeie ouwe Sint.
Dus als je steeds lief wilt zijn
dan ben je niet goed wijs:
wie stout is die maakt fijn
een hele verre reis.
Uit Ik had als kind een huis en haard door Willem Wilmink