Daar zijn we weer! Alles goed in NL? Naar ik heb begrepen gaat alles z´n gangetje.
Zo nu en dan kijk in even in de Volkskrant op internet.
Het voetbal is hier goed te volgen, want dat is hier super populair. Ajax – Feyenoord 1-1!
Met elke taxichauffeur die ik tegenkom heb ik wel  een gesprek over Ajax, Van Basten, Gullit, Davids
en De Boertjes. Verder weten ze me te vertellen dat NL plat is en heel veel bier kent.
Zeer intelligente gesprekken dus. Elke maandag en woensdagavond mag ik hetzelfde gesprek voeren.
Waar kom je vandaan? Wat doe je hier? Wat vind je van Costa Rica? Etc. Op deze dagen ga ik naar de universiteit.
Daar train ik mee met het eerste team van de Uni. Ze spelen in de primera divicion.
Deze competitie is de hoogste in Costa Rica en kent een stuk of 6 teams. Ik geloof niet dat ze volleybal hebben voor huis, tuin en keuken vrouwen of gepensioneerde bierbuiken. Ze trainen 3 tot 4 x per week.
Technisch zijn ze erg goed, en springen kunnen ze zeker wel, maar ze denken allemaal dat..

Overleg met de school directeur, de ´president´ van de sportlocatie en de ACJ oftewel YMCA.
We hebben nog een aantal keren een vergadering bijgewoond op de scholen. Ze zijn hier niet zo
handig in roosters maken en denk maar niet dat ze dat in de vakantie doen. Met vier verschillende
vakken die elk een eigen rooster willen, moet je behoorlijk knutselen. Erg grappig om te zien, maar
erg vermoeiend. In NL zou je daar niet een hele dag voor betaald krijgen... ik verveel me dan ook dood.
Gelukkig heb ik ´maar´ een stuk of drie van zulke vergaderingen gehad. Op maandag en dinsdag geef ik
samen met Martine les op een ´normale´ basisschool. Verschillende groepen, van de kleuters tot groep 7.
Afgelopen maandag was de eerste schooldag. Wat een chaos! Alle kinderen die ´s morgens les hebben
kwamen tussen 7 en half 8 binnen druppelen. Waar is mijn klas, ik wil niet, welke juf heb ik...
een heleboel gebler. Nadat iedereen zijn klas had gevonden, vond het algemene welkom plaats op het binnenpleintje.  

Dinsdag was de eerste dag lesgeven. De eerste groep ging echt erg leuk. De lerares hielp mij met Spaans
praten en alle spelletjes zijn gelukt. De kids waren erg enthousiast. De volgende groep ging niet door,
dachten dat t volgende week begon. De daarop volgende groep is een speciaal onderwijs klas. Onder andere
een spastisch meisje, in een rolstoel, iemand met syndroom van Down en een verschrikkelijke ADHD´er
die onderweg al in alle hekken klom die hij tegenkwam. En gelukkig waren dat er maar een stuk of 10.
De mensen zijn hier namelijk behoorlijk beschermend ten opzichte van hun huis. Overal hekken, prikkeldraad
en muren. Niet echt een leuk gezicht. Ook deze les ging goed, ondanks dat het chaos was, want de kids hebben
extra veel moeite mij te begrijpen, ze zijn al niet zo slim en dan komt er ook nog een vreemdeling rare spelletjes
doen, zoals Anna Maria Koekoek. De laatste groep was behoooooorlijk druk. 32 kids van ongeveer 10 tot 12 jaar.
Erg bijdehand, maar t ging wel ok.

Ha, morgen ben ik vrij. Dan gaan we de ambassade eens bezoeken. Ohja, en de dokter, want ik heb mijn
knie opengehaald aan de putdeksel tijdens trainen en dat is behoorlijk ontstoken. Is niet zo goed in dit land,
met allemaal rare insekten en soms niet helemaal vers voedsel. (nog geen spetterpoep gehad hoor!)