Hallo allemaal,
Het is al weer een paar weken geleden dat ik iets geschreven heb. Ik weet
niet meer precies waar ik gebleven ben.
Volgens mij in mijn eerste week lesgeven hier. Ondertussen is er alweer veel
gebeurd. Ik zal mijn agenda er eens bij pakken.
Ah, volgens mij heb ik de laatste mail ergens in week 7 gestuurd. Ben toen
een dagje ziek geweest. Om de een of
andere reden kon mijn maag het eten even niet aan en heeft besloten alles
eruit te gooien, bijna met ingewanden en al.
Daarna was het over hoor.
In week 8 heb ik op maandag en dinsdag lesgegeven. Elke les gaat steeds beter,
alhoewel er zijn klassen bij...
De kinderen lopen elke keer met de lerares naar het sportveld toe. Tegen
de tijd dat ze bij ons zijn, zijn ze helemaal
door het dolle heen. Ze willen erg graag sporten... soms te graag,
waardoor ze in hun enthousiasme vergeten dat ze
ook wel eens stil moeten zijn tijdens de gymles. Het enige waar ze
elke les weer om vragen is voetbal. Dé sport in dit land.
Volgens mij kennen en kunnen ze weinig anders. Soms zie je hier en daar een
basketbal, maar over het algemeen... .
Had ik al verteld dat we naar Manuel Antonio zijn geweest? Dit is een natuur
park. Na vele tips van menigeen, hebben we
besloten daar heen te gaan. Gelukkig was het er niet zo warm...ahum. We kwamen
aan, hebben onze tent onder een palmboom
geplaatst en zijn de zee in gesprongen voor wat verkoeling. De sprint
van wel 100 meter (dat was de afstand van onze tent tot
aan de zee) was bijna meer een verkoeling dan de zee zelf... jeetje wat een
warm water. Hier durft mijn oma zelfs in te zwemmen!
Het natuurpark was ook erg leuk. We hebben er verschillende dieren gezien,
maar voornamelijk de Bounty stranden waar de
leguanen bijna uit je tas eten zijn erg gaaf. Het park opzich viel
een beetje tegen, omdat het zo klein was.
Maar ach, ik zal ook nog verder vertellen over al die nuttige dingen die
we hier doen. De maandag en dinsdag zijn wel duidelijk:
van 7 tot half 4 lesgeven. Op woensdag bevind ik me op de speciaal
onderwijs school. Mijn stagebegeleider daar is Paolo.
Een kop kleiner, 21 jaar en met een charmant beugeltje wekte hij veel
indruk, hihi. Maar geen vooroordelen Marjo,
hij geeft leuk les. We hebben voornamelijk kleuters. Kleine groepen die over
het algemeen goed te doen zijn. 1 groep is
echter vreselijk druk. Deze mogen eerst 10 minuten rennen, waarna ze
10 minuten aandacht voor de les hebben en daarna
totaal niet meer luisteren. Nou ja, ze kunnen dat ook niet... hihi...
want alles gaat met gebarentaal.
Een verademing na twee dagen met schreeuwende pubers. De laatste les op deze
school is erg speciaal. Deze groep is al wat ouder.
Van de gebarentaal snap ik nog helemaal niets. En dan beginnen ze een eind
tegen met te ´ratelen´... erg grappig.
Elke donderdag geef ik samen met Martine volleybal bij het buurtcentrum.
Allereerst moeten de voetballers van het veld
gestuurd worden, waarna we een provisorisch net opzetten. De eerste
keer was al direct een succes. Tenminste, we hadden
genoeg deelnemers. Ze waren alleen zo´n vijf jaar beneden de
doelgroep. De tweede keer ging al iets beter. Afgelopen woensdag
hadden we een veld vol met 15 – 20 jarigen. Erg leuk gespeeld. Elke
woensdag geeft Michael voetbal voor meiden.
In plaats van een onervaren team stond er plots een groep superfanatieke
voetballers voor ´m. Het begint al lekker te lopen.
Naast lesgeven op de scholen en bij het buurtcentrum hebben we regelmatig
overleg over organisatie etc. We zijn ondertussen
zo hier en daar ook met ons onderzoek begonnen. Bij de een gaat het iets
sneller dan bij de ander.
Hopelijk gaat ook dit allemaal goed komen.
Nog een leukigheidje: afgelopen zaterdag mijn eerste volleybal wedstrijd
gespeeld. Ging best goed, en mocht alles spelen van de coach.
En wat ik uit zijn gebrabbel verstaan heb, t is niet veel, is dat hij tevreden
over me was. Dat had ik niet kunnen opmaken uit de
time outs toen hij stond te schelden en te schreeuwen tegen ons. Na
de wedstrijd naar een zeer Amerikaans fast food restaurant
geweest met een groep gringo´s. Eén daarvan zit bij mij
in het volleybalteam en nodigde ons uit. Op zich wel grappig, met z´n
allen
in een microbus... Ach, je maakt nog wel eens iets mee hier.
Een ander leuk detail vond ik nog wel de voetbalwedstrijd op mijn stageschool.
Je gooit een kleine bal in het veld en ze schoppen
elkaar helemaal in elkaar. Maar dat is niet erg, want ze hebben de grootste
lol. Het liefst spelen ze jongens tegen de meisjes...
Iets wat ik in Nederland niet zo gauw zou doen... hier is het alleen maar
leuk!
Voorlopig verveel ik me niet. Lesgeven, onderzoek doen, volleyballen en reizen.
Erg naar allemaal. En dat zij ongeveer elke dag 24 graden...
Pap, mam, voornamelijk korte broeken en sunblock meenemen!!!
Bedankt weer voor de leuke mailtjes. We zijn op de helft ongeveer. Nog zo´n
2,5 maand te gaan... tenminste als ik ooit terug kom ;-)
Groetjes Marjolein
10 maart 2003
ga naar deel 1 / ga naar deel 2