Hola compañeros y amigos,
Hoe is het in NL? Na een paar weken mooi weer, een week sneeuw, is de lente nou
eindelijk begonnen?
Gek idee, dat jullie wachten op de tulpen, krokussen en narcissen,
terwijl we hier het hele jaar door de raarste bloemen hebben.
Het is alweer een tijdje geleden, maar ik zal jullie in het kort up daten van mijn belevenissen.
Waarschijnlijk stuur ik minder vaak mail dan Robbert, duidelijker dan Erik en minder over
sneeuw en bier dan Marco en Maarten.
Ook al deze mensen bevinden zich in het buitenland voor
een of andere stage.
Raar hoor om de verhalen te ontvangen van skieen, langlaufen en iglo´s
bouwen terwijl het hier gevoelsmatig toch zeker 30 graden is
en je zo nu en dan lek geprikt wordt door muggen.
In ieder geval bedankt voor alle leuke verhalen.
Ook van de mensen die ´gewoon´ in NL zijn.
Maar goed, wat heb ik de laatste tijd zoal gezien en gedaan:
Natuurlijk elke maandag en dinsdag lesgegeven. Dit gaat steeds soepeler.
Het Spaans begint wat beter te lopen, ik kan nu Luis Carlos van Luis Diego en Luis Fernando onderscheiden
en de groepsleerkrachten worden ook steeds enthousiaster.
Martine en ik werken op een school waar veel medewerking wordt verleend.
Gelukkig wel, op deze manier krijgen we heel veel voor elkaar.
Zo hebben we 2 weken geleden sportdagen gehad. Wat een bult werk!
400 kinderen op maandag, 400 op dinsdag en zo´n 60 kleuters op donderdag.
Je denkt even een circuit op te zetten en een scoreformulier te maken.
Maar dan in het Spaans, en wel zo, dat zelfs de domste moeders het begrijpen.
Voornamelijk dat begrijpen was erg moeilijk. De eerste dag verliep dan ook behoorlijk chaotisch.
We hebben er echter een super gave en gezellige dag van gemaakt. De kids vonden het prachtig
Na deze week waarin ik bijna elke dag op 6 uur ´s morgens met de taxi naar het sportveld ging,
was ik dan ook behoorlijk dood. Gelukkig was het direct daarna vakantie, Semana Santa, paasweek.
En het allerleukste was; papa en mama waren er ook!
Ik ben met hen naar Tortuguero en Cahuita geweest. Dacht ik uit te slapen,
moest ik alsnog
vroeg me bed uit op aapjes, krokodillen, schildpadden en een heleboel rare vogels te gaan bekijken!
Echter de fraaie uitzichten waren het wel waard! Veel jungle en water gezien, echt prachtig!
En natuurlijk heerlijk kunnen bij kletsen met mijn ouders.
Nou wilde het toevallig zo zijn dat mijn moeder hier 50 jaar werd. Ze is weggevlucht uit NL
om een feestje en een Sarah in de tuin te ontwijken. Echter, beide heeft ze hier in Costa Rica gehad.
Naast de toer die zij gedaan hebben, zijn ze ook nog op bezoek geweest bij mijn gastgezin.
Die gekke pa van me de hele tijd Nederlands tegen ze praten natuurlijk. Erg comisch.
Deze week weer ´gewoon´ lesgeven. Woensdag ga ik weer helpen/ lesgeven bij de verstandelijk
gehandicapten. Ik heb 2 maanden lesgegeven op de dovenschool, nu naar de zogenaamde ´mongooltjes´.
Er is 1 groot voordeel: met hen kan ik tenminste praten. Het zullen nu niet direct de meest
intelligente gesprekken worden...
Ik ben er al 2 keer geweest, maar de eerste keer was
er geen LO want de lerares ging staken en de tweede keer maar 3 lessen en daarna had ze een vergadering.
Daarom heb ik maar geholpen met vuilniszakken vouwen. Jaha! Erg boeiend werk,
en zeker goed voor de integratie. Namelijk de oudere groepen van deze school doen mee aan een project.
Ze hebbn hier namelijk wel een school voor verstandelijk gehandicapten, maar als ze ongeveer 20 zijn,
moeten ze van school en dan??? Een sociale werkplaats kennen ze (nog) niet.
Dit jaar hebben ze voor het eerst de leerlingen aan het werk gezet. En dan bedoel ik niet
geknutsel en gefrutsel, nee, ze vouwen.
Even over mijn eigen project. Ik ben hier natuurlijk weer eens druk met volleybal.
Laatst met verschillende mensen van de volleybalbond gesproken en zij willen hier graag
het Circulatie en Mini Volleybal introduceren zoals het in NL op dit moment gespeeld wordt.
Daarom heb ik laatst alle regels vertaald en ben druk bezig met het organiseren van workshops
en andere infobijeenkomsten. Volgens mij gaat dit helemaal goed komen!
Zo, genoeg te doen dus! Naast al dit werk ben ik nog steeds heel gezond en gelukkig.
De wereld is hier prachtig, de mensen vriendelijk en spontaan.
Ik baal er alleen van dat ik niet kan fietsen en nooit ´s avonds alleen over straat kan,
tenzij ik beroofd wil worden...
Laat dat maar even zitten! K Woon nog steeds bij hetzelfde
lieve, gezellige maar super drukke gastgezin.
Mijn zusje hiervan 2,5 verbetert me regelmatig
in de uitspraak van het Spaans, mijn mamita kookt el
Nog interessante of grappige details:
Mijn huissleutels zijn gestolen en daarom maar direct nieuwe sloten op alle deuren,
want de hele wijk weet waar ik woon.
In de Paasweek hebben ze hier Ley Seca, oftewel GEEN alcohol in de restaurants of winkels.
Natuurlijk kun je het wel illegaal krijgen voor zeker de dubbele prijs...tralalala.
Ongeveer 17 muggenbeten op je rug jeuken heeeeeeeel erg...
Op dit moment is het water hier ondrinkbaar, waarom? Geen idee...
Volgens 1 van mijn leerlingen mag je in de Paasweek niet naar het strand want Jezus
is voor onze zonden gestorven....tjsa...
Minder leuk nieuws:
Michael heeft nog een week vakantie en is aan het surfen terwijl wij werken, boehoee...
Robbert is naar NL, vanwege familie omstandigheden.
Volgens mij weten jullie nou wel weer voldoende. Bedankt voor de mailtjes terug,
k lees ze met plezier! Succes met alles!!!
Nog 38 dagen te gaan waarvan ongeveer 5 in Nicaragua.
Ik vermaak me nog wel even!!! Doeg lieverds!
Saludes y un grande beso, Marjolein
22 april 2003
ga naar deel 1 / ga naar deel 2