Kroniek van de Vereniging

KRONIEK VAN DE VERENIGING.

Op 02 april 1992 bestond de Nederlandse Vereniging 40 jaar. Naar aanleiding daarvan werd in de
Hollandse Nieuwe # 96 en # 97 een kroniek gepubliceerd, geschreven door oud-voorzitter Jan Doedel.*

De Nederlandse Vereniging werd opgericht door enkele handelslieden op 15 juni 1952.
De kolonie was klein en de families konden niet zo goed met elkaar opschieten.
De een voelde zich beter dan de ander. Zo van: ´Oh, maar als die komt , dan hoef je op ons niet te rekenen.´
Haat en nijd dus, met als gevolg dat de Vereniging niet goed van de grond kwam.
Er was geen krantje en van evenementen van enige betekenis is niets bekend.

Om aan de ruzies een einde te maken, organiseerde de toenmalige kanselier van de Ambassade,
Cees Vroon, in de jaren vijftig een verzoeningsavond in het Panamerican Hotel in de Avenida Central
(inmiddels afgebroken, nu Plaza de la Cultura). Een borrelavond die echter ontaardde in een enorme
vechtpartij en dat was voorlopig het einde.

Enkele namen uit die tijd: Peuchen , Ruiter, Stekelenburg, Jaspers, Hovinga, van Wees. Er waren ook
Nederlandse hoteliers die hier grote bekendheid verwierven: Jaspers - Holland House in Los Yoses (red.
Barrio Escalante), Theo Kop - Panamerican , Antje Fishler en later Kees Kop - Hotel Holanda, Cartago,
Ben Demmer- Royal Dutch, en overgebleven is Hans van der Wielen - Amstel Hotel en later Hotel Bougainvillea.

In 1965 bracht Ambassadeur Arnout de Waal de Hollanders met elkaar in contact na een geslaagde
koninginnereceptie. Samen met zijn Deense vrouw, Gurli , organiseerden zij filmavonden in de residentie en
ook de eerste haringfeesten. U ontving dan een zeer origineel briefje: ´Mijn vrouw en ik hebben wat haringen
besteld. Wilt u ze meehelpen opeten?´ Het bleek dat de Nederlanders van toen toch wel met elkaar konden
opschieten. Nout de Waal werd in die jaren ophanden gedragen en toen hij een opriep deed voor het maken
van een Nederlandse ´stand op de jaarlijkse Feria de las Flores´ in 1968, ten bate van het Hospital de Niños,
toen nog in aanbouw, deed iedereen spontaan mee. Er ontstond in een gedeelte van het Parque Nacional een
compleet Hollands plein met huisjes en geveltjes....

Er was een levensgroot imitatie draaiorgel, dat middels een taperecorder draaiorgelmuziek speelde.
Er was een enorme, 's avonds verlichte, draaiende molen, die boven alles uitstak. Alles door de Nederlanders
hiergemaakt en getimmerd. Boerenpakken kwamen uit Mexico en Panama. Mannen, vrouwen en kinderen
in kostuum-met-klompen, verkochten Nederlandse producten: bier, kazen , chocolade, Delfts Blauw, enz.
Kazen van 2 kilo kostten Cs 25, vleeskroketten Cs 1, vijf bitterballen
voor Cs 1. De Hollandse stand was de clou van de fair en de trots van ambassadeurde Waal.
Inderdaad , hij heeft de Nederlanders weer verenigd en het zou misschien een herleving van de Nederlandse
Vereniging zijn geweest als de Waal niet werd overgeplaatsd en President Figueres niet
alle verdere feria's verbood. Nu vielen we in het luchtledige...

Ongeveer 5 jaar daarna, op 8 januari 1974 werd , tijdens een filmavond in het toenmalige Panamerican
Hotel, in bijzijn van Ambassadeur Gorsira , bij acclamatie een voorlopig bestuur gekozen.... dat echter
NOOIT bijeen is geweest. Toch organiseerden in die tijden enkele enthousiasten een pic-nic op de finca
van Lou Nunes in Villa Colon en later was er de eerste autorit. En daarmee was de kous weer af, totdat....
Peter Krudde van La Curacao ten tonele ver-scheen in mei 1976. Hij werkte volgens het systeem van de
´organisator´ met zijn ´helpers´. Geen bestuur dus en ook geen contributie. Iedere Nederlander,
ingeschreven bij de Ambassade, was automatisch lid en kreeg , bij aanvraag, ook het krantje, waarvan
de kosten werden betaald door La Curacao, de (toen nog) KNSM en Philips. Peter organiseerde de
Herenlunch, de borrelavonden, lezingen, een gemaskerd bal,picnics, de Sinterklaasfeesten, en de
kosten werden hoofdelijk omgeslagen. Daar heeft hij wel op toegelegd! Ook hij kreeg de onvermijdelijke
overplaatsing en in October 1978 nam ik de organisatie van hem over. Weliswaar met drie anderen, die al
zeer spoedig, om niet te zeggen onmiddellijk, weg gingen of dachten: ´Hij doet het wel alleen.´ Goed ... er
was dus niets in kas want er WAS geen kas. Op het Sinterklaasfeest '78 vroeg ik om vrijwillige giften en op
het eind van de middag hadden we 192 Colones verzameld. Voorlopig genoeg! Voor het eerst kwam nu de
oecumenische kerst-kerkdienst met Guus Kessler en Ton van Bakel. De film-en-borrrelavonden werden
voortgezet. Op 4 februari '79 organiseerde Hanneke Slooten en Ria (toen nog van der Bilt) een zeer
geslaagde auto-puzzelrit met na afloop een barbecue bij Moeder Slooten in Alajuela.

In juli '79 kwam Henk van Ulsen weer naar Costa Rica. Tien jaar daarvoor, in 1969, bracht hij, onder
auspicien van onze Ambassade : ´Het dagboek van een gek´. Nu voor de Nederlandse Vereniging met
´Even over m'n schouder´, in de Alliance Francaise. Er komen nu ook twee keer per jaar voetbal-
wedstrijden tegen ´Deportivo Nederland´, in San Luis de Heredia. Op 6 october 1979 : Haringfeest
en iedereen verkleed en gemaskerd. Wim Engelman van La Curacao krijgt de eerste prijs. Wat werd
er gedanst! We dachten nog niet aan ´live music´. Wel nee!!! Lex Altink , ook van La Curacao, was
onze man met de versterkerinstallatie en vele namen platen mee naar het gehuurde zaaltje in de Country
Club in Bello Horizonte. Er werd gehost op : ´Geef mij maar Amsterdam´ ( dat doen we nu niet meer...).
Gedurende 1980 waren er nogal eens filmavonden in Hotel Irazu, dank zij Eldon Fangman, die kort geleden
overleed . Op een ervan konden wij luisteren naar een tape-opname van de Oudejaarsconference van
Wim Kan, waar bij hij zegt (heerlijke nonsens!): ´Voorspellen is moeilijk... vooral als het de toekomst
betreft´ en hij vroeg zich zingend af: ´Komen wij met Iran volgend jaar uit de problemen? Zou Allah
die Khomeinie niet es tot zich kunnen nemen...?´
Op 30 april 1980 het eerste grote Oranjebal ten huize van Dignus en Hermi Visscher, eerste secretaris van
de Ambassade. De inflatie doet zich nu gevoelen.Een literfles whisky kost in mei 1980 maar liefst 65 Colones.

Een paar evenementen wil ik in het kort nog opsommen. Op 26 october 1980 een zeer geslaagd haring-
picnic-feest met spelletjes voor de kinderen op de finca van Wim Scholl. 20 Februari '81: Nini Boesman,
bekende ballonvaartser en zuster van Dignus Visscher vertelt over de ballonsport. Twee weken later was
er een liefdadigheidsavond ten bate van het Rossiter Carballo Tehuis. Bij de overdracht van de opbrengst
is het T.V.Kanaal 6 aanwezig.Op 14 Augustus '81 is er een Groot Bal speciaal voor de ouderen met veel
Weense walsen, tango's en Dutch Swing College muziek. En tenslotte nog een hoogtepunt : een picnic bij
Hans en Judy van der Wielen. Mary Flantua en Connie Mooy maakten speciaal voor de kinderen een
´levend´ ganzenbordspel, dat geweldig insloeg.

Van mei 1976 tot october 1978 heeft Peter Krudde alles in z'n eentje gedaan en ik van october 1978 tot
october 1983. Toen op een drukbezochte filmavond nam Cor Teunissen het eenmansbestuur van mij over
en stichtte een officieel bestuur met voorzitter Cor Teunissen, secretaris Joke van Abeelen, penningmeester
Ad Wagemakers, redactie Lettie Kostelijk en lid Rinus de Rijke. Ik werd tot erelid benoemd. Er wordt
enthousiast gevoetbald, en er is een tafeltennistoernooi en (andere evenementen). Eind 1984 beginnen de
bridgeavonden, totdat ... Cor wordt overgeplaatst (eind '85). Beatrijs Regout wordt voorzitter en Ruud
Dhomen penningmeester. De door ons allen zeer gewaardeerde Ambassadeur en vriend Jan Willem Bertens
wordt in 1987 erelid.

Tot hier de kroniek van Jan Doedel. Wij nodigen een ieder uit om de oms in te lichten over de ontbrekende jaren,
hetzij meer informatie over de eerste periode (1952-1964) of over de jaren 1986-1995.