Theodore Peuchen

Oprichter Theodore Peuchen in 1951 Elena Peuchen en dochter Lizzie in 1999



ER WAS EENS....*

Er was eens een Hollander, die net als velen van ons zijn land verliet en overzee ging werken. Eerst in Nederlands oost Indie (BPM) en later in Venezuela voor de SHELL. In een tijd met minder gemakken dan vandaag, met langzamere transport mogelijkheden om ergens te komen, geen aircondioners, met misschien net een ventilator. Toen telden de tropenjaren nog dubbel. Het was de tijd net voor en net na de 2e Wereld oorlog.

Net zoals velen van ons kam hij in aanraking met Costa Rica. In zijn geval in 1939 tijdens en vakantie vanuit Venezuela. Hij was zo getroffen door dit land (net als velen van ons), dat hij terug in Venezuela een ieder vertelde, dat hij na zijn pensionering zich in  C.R. zou gaan vestigen.

Door die tropenjaren werd dat 1951  (hij was toen ongeveer 53 jaar). Twaalf jaar na bovenstaande resolutie, met een wereld oorlog er tussen door, en twee dagen na zijn pensionering vertelde hij zijn vrouw :
"We gaan naar Costa Rica". Zo gezegd, zo gedaan en ze arriveren in november in  Limon met de ms "Oranjestad" van de K.N.S.M. met hun dochtertje Lizzie.
Het "gaan naar" verandert in "blijven in" (met of zonder instemming van zijn echtgenote, dat weten we niet precies) en ze kopen een finca. Rond die tijd komen er meer Nederlanders naar Costa Rica, vooral uit Curacao en al spoedig wordt hem gevraagd of hij geen consul wil worden voor Nederland. Hij brengt daarvoor een bezoek aan de ambassade in Havana, die over dit gebied gaat, maar slaat het aanbod af omdat  hij de taak niet afwilde pakken van de toenmalige consul. Hij was echter niet tevreden over (het gebrek aan) de ontwikkelde aktiviteiten van de consul en vond dat er best wat meer gedaan kon worden voor en door de Nederlanders.

Dus begon hij rond te vragen bij zijn kennissen en richtte samen met hen op 2 april 1952 (u ziet dat hij er geen gras over liet groeien) de Club Holand├ęs de Costa Rica op.
Dezelfde Club die wij in 1983, na een tip van een van de eerste leden, Wim van Wees, voortgezet hebben. Vandaar dat wij in het jaar 2002 het 50 jarig bestaan kunnen gaan vieren (ipv 19 jaar). Hij is zeker nog 5 jaar voorzitter geweest en sinterklaas etc etc, langer waarschijnlijk, maar daar hebben we geen gegevens van, en was bij alle aktiviteiten betrokken tot aan zijn dood in 1964.

* Wij hebben recent zijn foto gekregen en ook fotos van het Sinterklaasfeest in 1956, waar hij natuurlijk de grote gangmaker was. Ze vertrokken van het huis van Frits Engelberts (geoloog van Union Oil) op de schimmel van de familie Peuchen en het feest werd gehouden in de residentie van de fa. de Waal, vlak bij het huis van Matute Gomez.

Misschien is hij wel erelid gemaakt in die tijd voor al zijn verdiensten, wie zal het weten. Misschien komen we daar nog wel eens achter.

Maar ik weet zeker dat een ieder onder de aanwezigen, die iets gedaan heeft op organisatorisch of bestuurlijk gebied (of partner is/was van die persoon) er zich terdege van bewust is, dat men zonder instemming, toestemming, medewerking en constante steun van de partner, men niet lang (goed) kan functioneren.

Sinds twee maanden weten we dat de echtgenote van Theodore Peuchen, de man van dit verhaal, de oprichter en 1e voorzitter, Elena, nog leeft en woont in Costa Rica (net als haar dochter en haar familie). Zij zijn weer lid geworden van de vereniging.

Aangezien het niet gebruikelijk is om iemand postuum erelid te maken (alhoewel het hh reglement dat niet uitsluit) deden wij het voorstel om zijn weduwe, Elena, erelid te maken, als een gebaar voor erkenning voor wat hij (Theodore)  voor de Club heeft betekent, met haar hulp.

Uit ervaring kan ik u vertellen dat het niet eenvoudig is een club op te richten (met Nederlanders). Het is nu aan u om hierover te stemmen en als iemand hierover zijn mening wil laten horen, kan dat nu melden.

Cor Teunissen

*  Rede van de voorzitter op de A.L.V. van 12 februari 1999 (* met latere aanvullingen)i.v.m. het  voorstel om    Elena Peuchen tot erelid te benoemen.
    Over dit voorstel werd niet gestemd omdat de statuten daarin niet  voorzien.