Cor vierde het feit dat hij bij (bijna*) 500 wedstrijden als coach was opgetreden bij
het bijna altijd in oranje gehulde team sinds 1983
Cor werd gebombardeerd tot "Dedicado",en mocht de officiele aftrap doen (naar beide kanten),
kreeg een mooie glazen plaat met inscriptie en een door de spelers getekende bal en werd
toegesproken door aanvoerder (and assistent coach) Folkert Hoekstra.
Na afloop van een spannende wedstrijd tegen Universiteit Veritas, die in 4-4 eindigde,
werd er een barbecue gehouden met gerstennat en frisdranken, waar Cor een door Hanneke Slooten
gemaakte zilveren plaat met inscriptie kreeg overhandigd, ter gelegenheid van het heugelijke feit.
Op de maandag erna kreeg coach Cor ook nog een bal met handtekeningen van sponsor
C.D.R.
Hier zijn een paar van zijn herinneringen:
De eerste officiele wedstrijd was op 6 november 1983 tegen Deportivo Nederland,
waarvan we met 1-3 van verloren.
Dit was niet mijn eerste wedstrijd als speler voor het Nederlandse team in Costa Rica,
want in de zeventiger jaren had ik reeds een paar malen meegespeeld en zelfs een maal
als scheidsrechter opgetreden
Waarom werd ik speler/coach van het CHC team?
Wel in de wedstrijden tegen Deportivo Nederland hadden we nooit het genoegen gesmaakt om van hen
te winnen. Steeds als we bij de rust voorstonden tegen hun veteranen team zetten ze gauw een paar
jeugdspelers in na de rust en verloren we weer of speelden af en toe gelijk.
Toen ik in de zomer van 1983 definitief een aanstelling kreeg als manager van Agencias Maritimas
y Comerciales S.A. kreeg ik een paar vrienden zover om op de Saban te gaan trainen voor de jaarlijkse
wedstrijd tegen Deportivo Nederland om zodoende de mogelijkeid te schapen om voor de eerste keer eens te winnen.
De groep van zes spelers vonden dat ik, terwijl ik alleen maar het team wilden coachen, best ook mee kon doen
op mijn 39e, dus werd ik speler no 7. Een van de uitblinkers op de velden was een jonge speler,
Peter
genaamd, die verrassend genoeg Nederlands sprak (Peter Polstra) en met hem kwam Carlos hernandez mee,
een goede Costaricaanse speler.
Er werden een paar oefenwedstrijdjes gespeeld, waar we helaas de uitslagen meer van hebben
(moet 14-12 of zo iets geweest zijn, met kledingstukken als doelpalen) en in november 1983
speelden we de eerste wedstrijd tegen Deportivo, die we prompt verloren.
Ons enige doelpunt werd gescoord door
de snelle linksbuiten Pieter van Ginneken.
Bij de viering van het jubileum was ook Pieter erbij!
Ook in 1984 werd op 18 maart weer van deportivo verloren (2-5 met Cor als een van de twee
doelpuntenmakers
van het CHC team)
Van de andere wedstrijden die we speelden wonnen we er af en toe wat. Vooral de Hash House Harriers
was een geliefde tegenstander, want die konden wel hard lopen, maar hadden geen verstand van voetbal.
(8-1 , 5-0)
In 1984 wonnen we 18 wedstrijden (van de 34) en in 1985 21 (van de 44 - en 12 gelijke spelen)
Op 4 november 1984 wonnen we eindelijk van Deportivo met 3-2 waarbij Pieter ook scoorde
(en Bart de Lange en Robert van Abeelen)
Het doel was bereikt, maar het wekelijkse voetballen was een traditionele happening geworden
De meeste wedstrijden werden op de Sabana gespeeld (voordat die bebost werd) en men kon een veld reserveren
bij de Federacion de Futbol voor crc 75 en er werd een officiele (ex) scheidsrechter ingehuurd voor crc 200 per wedstrijd
Er gingen toen dacht ik 8,60 colones in een dollar.
Tegenwoordig kost een veld crc 7000 en een niet officiele scheidsrechter crc 2000 (een officiele zoiets
van crc 15000)
Ook traditioneel was om daarna met het gehele team naar Soda Tapia te gaan om het verloren vocht
aan te vullen
en daar gratis bijgegeven boca's te nuttigen.
Als het mis liep met de boca's dan gingen we naar Pollos
Cervecero aan de ander kant van de Sabana of naar Bar Mexico.
Daarna naar huis en s'avonds werd er dan tot vroeg in de morgen geklaverjast of geRiskt.
Eind 1985 werd ik overgeplaatst naar India en via Chile kwam ik in 1993 weer terug in Costa Rica.
Gerdurende de tussenliggende jaren was er met mondjesmaat gevoetbald en alhoewel ik eigendlijk dacht
te oud te sijn voor het spelletje werd ik op mijn 49e weer overgehaald mee te doen.
Begin april 1994 ging coach Paul naar Nederland en nam ik de coaching (en de bewassing en bewatering)
weer over
Per jaar spelen we tussen de 34 en 39 wedstrijden.
En zo is het gekomen.
Een van onze principes is nog steeds, dat het belangrijker is om te spelen dan om te winnen.
Ook als er 18 spelers op komen dagen, voetbalt iedereen minstens een helft
We bedanken de spelers voor hun trouwe opkomst en alle sponsors van de afgelopen jaren en
natuurlijk de
C.H.C. voor hun subsidie.
* Doordat de tegenstander op 7 mei niet op kwam dagen was het in werkelijkheid wedstrijd 499.
Op 22 mei 2005 werd dus wedstrijd 500 gespeeld tegen "El Flamingo" uit Rio Segundo
en die werd met liefst 13-1 gewonnen.
In cijfers: 500 - 189 - 79 - 232 - 590 1734 - 1769
(gespeeld, gewonnen, gelijk, verloren, punten , doelpunten voor en tegen)
Voor de elftal foto's en uitslagen van de afgelopen jaren,
zie de archieven die op de voetbalpagina staan (Historie)
http://www.clubholandescr.com/voetbal.htm
CMT, mei 2005